Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

Μια Ακρόπολη θα μας σώσει!

Η Ακρόπολη έπεσε, το είπαν και στις ειδήσεις , έπεσε ξαφνικά , τσουπ και πάρτην κάτω. Χωρίς καμία προειδοποίηση, έναν θόρυβο, ένα κλατς , ένα σκρατς , τίποτε , απλά έπεσε.
Μετά την είδηση όλοι οι Αθηναίοι  τρέξαμε να δούμε από κοντά αυτό το θέαμα καταστροφής, ενώ  ώρα με την ώρα κατέφθαναν και πολίτες από όλη την Ελλάδα!

Το εθνικό σύμβολο κατέρρευσε! Τα λόγια ήταν περιττά και όλοι συγκινημένοι  κλαίγαμε γοερώς γι αυτή την τραγική απώλεια.

Τι θα χουμε τώρα να επιδεικνύουμε στους τουρίστες; Με τι θα καυχιόμαστε εμείς οι Έλληνες δημιουργοί του πολιτισμού;

Βαριά θλίψη έπεσε απ άκρη σε άκρη,απ' γωνιά σε γωνιά, από σπίτι σε σπίτι .

Όλοι μιλούσαμε για την πεσμένη Ακρόπολη που έριξε, ακόμα πιο πολύ, την πεσμένη από τα  μνημόνια ψυχή μας.

Για το τραγικό γεγονός, βγήκαν και  μίλησαν εκπρόσωποι απ' όλα τα κόμματα με λόγια πένθιμα , τραγουδιστές και συγκροτήματα κάνανε συναυλίες , ενώ κανάλια απ΄όλο τον κόσμο είχαν εικοσιτετράωρες ανταποκρίσεις , με όλες τις λεπτομέρειες για το  πως ,το γιατί και το οποίον του πεσίματος.
Τέλος επιστήμονες και ειδικοί μελετητές μας εξήγησαν ενδελεχώς την καταστροφική αιτία.

Ήταν το μεγαλύτερο σύμβολο του πολιτισμού μας, δια μέσου του οποίου ναρκισσευόμασταν  την ανωτερότητα της Ελληνικής ύπαρξής μας!

Και τι θα κάνουμε τώρα  χωρίς Ακρόπολη;

Να την ξαναχτίσουμε! Είπαν όλοι.
Αυτό και αν ήταν  πρόταση, όχι αστεία!
Πρόταση  ριζοσπαστική που ως δια μαγείας, ξαφνικά, κινητοποίησε  όλους τους Έλληνες , με πολύ σθένος ,σύμπνοια,αδελφικότητα, σχεδόν αγάπη!
Και όλοι με   κοινό όραμα,  αυτό της αναστήλωσης!

Έτσι δραστηριοποιήθηκαν οι πάντες ,ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου, ανεξαρτήτως κόμματος και ιδεολογικής πεποιθήσεως.

Όλοι για έναν και ένας για όλους, για το μέγιστο αρχιτεκτονικό σύμβολο μας,που συμπυκνώνει αξίες πολιτισμικές ,δημοκρατικές,ανθρωπιστικές!

Ναι, ήταν τέτοια η αλληλεγγύη και η  προσήλωση  των πολιτών , που  η Ακρόπολη ξαναχτίστηκε σε λίγους  μήνες, ακριβώς όπως ήταν! (Μη σας  πω και καλύτερη).

Ε αυτή η αλληλεγγύη, όχι μόνο ήρθε αλλά  και παρέμεινε, έγινε σήμα κατατεθέν του Ελληνικού λαού και εκδηλωνόταν σε κάθε ευκαιρία, ενώ οι  διχόνοιες και οι έχθρες   σχεδόν εξαφανίστηκαν, ακόμα και ως λέξεις από τα λεξιλόγια!

Πως νομίζετε ότι τελειώσαμε με τη κυβέρνηση και τα μνημόνια; Με αυτή την αλληλεγγύη! Και μετά Ακρόπολης.
Αφού πλέον στα ιστορικά βιβλία δεν έχουμε μόνο τη συντόμευση π.Χ (προ Χριστού)  αλλά και τη συντόμευση   μΑ (μετά Ακρόπολης).

{Μήπως πρέπει να πέσει η Ακρόπολη για να αλλάξει κάτι σε αυτό τον τόπο; Ελπίζω όχι!)
Ο μπρακατσούλας
brakatsoulas.blogspot.gr




2 σχόλια:

  1. Όλο καλαμπούρια γράφεις.. τώρα εγώ γιατί συγκινούμαι; Γιατί ονειρεύομαι;; Κι αν είναι κι άλλοι που το παθαίνουν αυτό, λέω αν, που 'ναι 'τοι μωρέ μα πάρουμε φτυάρια και μυστρί;;;;
    Σοφία Μάζη

    ΑπάντησηΔιαγραφή